Hoe alcoholisten u kunnen helpen

Doen we er wat aan, of doen we er niet wat aan?

Had je maar een niersteen, of ischias. Of longontsteking of een nare infectie. Dan heb je tenminste een ziekte waar je slecht bij voelt.Een ziekte waarmee je in bed kunt gaan liggen, waarbij ze je medicijnen geven. Een ziekte waarvan je mag aannemen dat-ie op een gegeven moment over is. Klaar, uit, genezen.

Heb je alcoholisme, of iets wat daar aardig bij in de buurt komt, dan zit het een beetje anders in elkaar. Dan heb je namelijk een ziekte, waarbij je je lang niet altijd slecht voelt. Erger nog: dan heb je een ziekte waarbij je je niet slecht hoeft te voelen als je daar geen zin in hebt. Want dan neem je gewoon alcohol. Kom daar maar eens af. Dat moet je toevallig wel willen, En dan moet je het nog eens kunnen ook.

Wie is het, die u over de drempel sleurt?
Het kan uw huisarts zijn. Maar die heeft vaak niet de tijd, dikwijls niet de ervaring, en waarschijnlijk ook niet het oeverloze geduld dat u van hem gaat vragen. Artsen weten een hoop en kunnen veel. Met duizenden ziekten weten ze raad. Maar alcoholisme, daar lijkt nog geen kruid tegen gewassen. Een kliniek dan! Die zou u best kunnen helpen, maar u bent alleen met een stok of een veroordeling over de drempel te krijgen. Ook al, omdat u er waarschijnlijk heilig van overtuigd bent, dat uw geval nog niet erg genoeg is om zo’n zware behandeling nodig te hebben.

Zijn het de professionele, goed opgeleide hulpverleners? Ook lang niet altijd. Want soms hebt u op die drempel iemand anders nodig. Wie zijn het dan, die u over de drempel kunnen sleuren? Mensen die dat kunnen zijn precies zulke mensen als uzelf. Alcoholisten.

Soortgenoot onder de soortgenoten.

  • Een alcoholist weet wat u doormaakt
  • Een alcoholist weet wat u voelt, hoe u zich voelt
  • Een alcoholist weet wat u uzelf aan sprookjes en halve waarheden vertelt
  • Een alcoholist weet dat u niet van het tiende glas dronken wordt, maar al van het eerste
  • Een alcoholist weet dat u uzelf wijsmaakt dat u geen alcoholist bent
  • Een alcoholist weet ook dat u niet met uw drankprobleem te koop wilt lopen
  • Een alcoholist weet ook dat u de oplossing van uw drankprobleem het liefst aan iemand anders zou uitbesteden
  • Bij alcoholisten bent u soortgenoot onder de soortgenoten.

En u bent er welkom, als u de moeite wilt nemen om er ten minste de eerste keer droog aan te komen. De volgende keren lukt dat dan ook wel, al is het niet vanzelf. Maar u hoeft dat dan niet meer in uw eentje voor elkaar te boksen.

Hoe hebben we de alcoholziekte gekregen? Dat doet er niet toe. De oorzaak is al lang verzopen. En als we probleemdrinkers zijn, de oplossing ook. De alcohol heeft ons te pakken. En zijn we ooit nog wat van plan met onszelf, dan moet die drank uit de weg. Maar dat moet je toevallig wel willen. En dan ben je er nog niet. Want waar een wil is, is wat de alcohol betreft nog lang geen weg.

Hoe sterk móet je zijn, hoe zwak mág je zijn?
Ben je goed aan de drank, maar wil je eraf, dan mag je vreselijk zwak zijn. Dan hoef je geen mannetjes- of vrouwtjesputter te zijn, die dat zonder hulp van wie dan ook oplost.

Want we weten zo langzamerhand goed genoeg wat alcoholisme is: goeie wil wordt altijd op het laatste moment uitgesteld tot de volgende keer. En de keer daarop. En de keer daarop. Net zo lang tot we ervan overtuigd zijn dat goeie wil absoluut niet helpt.

Terwijl we op nuchtere momenten wel beter weten, want de pest aan onszelf groeit met de keer. Maar na het eerste borreltje voel je dat al niet meer. Wil je eraf, dan mag je dus zwak zijn. Want dat ben je. Daar kunnen we kort over zijn. Het hoort bij de ziekte.

Hoe sterk moet je zijn? Sterk genoeg om een keer te proberen wat langer nuchter te blijven dan anders. Liefst 24 uur. Maar als dat niet lukt, is wat minder ook goed.

U begint overigens niet aan een fluitje van een cent. Maar dat had u waarschijnlijk ook niet gedacht. Er zijn AA’ers die al twintig jaar niet meer drinken, maar die toch nog wekelijks onder hun soortgenoten willen zijn. U moet maar zo denken: dat kan dus voorkomen, hoe lang ik erbij blijf is van later zorg.

Daarom zouden wij ook willen zeggen: kom nou eerst maar `s binnen, dan krijgt u ten minste een idee hoe de zaak in elkaar zit.

U zegt ’t maar.
Doen we er wat aan, of doen we er niet wat aan? Zitten we diep genoeg in de problemen om dat toe te kunnen geven of drinken we nog even door? Dat klinkt misschien wat pesterig, uitdagend, betweterig zelfs. Zo is het niet bedoeld.

We willen ermee zeggen, dat de deur openstaat. Dat er een AA’er is die wat voor u kan betekenen. En dat u iemand bent, die nu al iets voor andere alcoholisten kunt betekenen.

U moet toegeven, dat het een heel ander geluid is dan het meewarig gemonkel aan het andere eind van de bar, de doffe berusting thuis of het gefluister van uw vrienden en vriendinnen.

Anoniem onder de alcoholisten.
We gaan u hier niet vermoeien met ons verleden, onze achtergrond. Daar zijn genoeg andere folders over. We gaan ook niet praten over de manier die we ontwikkeld hebben om elkaar van de drank af te houden. Waar het wel om gaat, is dit: u hebt ons nodig om van die drank af te komen. En wij hebben u nodig om van de drank af te blijven.

Of u Pietje Puk heet en notaris bent, interesseert ons net zomin als wanneer u Truusje Tol zou heten en huisvrouw bent. U houdt voor het gemak uw voornaam. En als u wilt, krijgt u uw plaatsnaam als achternaam. En dat was dan dat.

U bent anoniem onder de alcoholisten. Vrij om te praten waarover u praten wilt. Vrij om uw drankgeschiedenis op tafel te leggen. Vrij om uw problemen aan een ander over te doen. Vrij om u met de sores van een ander te bemoeien. Vrij om zo vaak te komen als u wilt. Dat klinkt haast te simpel om waar te zijn. En dat is maar goed ook. Want alcoholisten houden toch niet van moeilijke oplossingen?

Waar begint u aan?

U begint wat aan uw eigen alcoholisme te doen. Door op anderen of iets anders te leunen. Over dat ‘iets anders’ doen in de buitenwereld verschillende verhalen de ronde. Dat krijg je, als je je zaken niet aan de grote klok wilt hangen. Laat dit gezegd zijn: we zijn niet de een of andere sekte met buigen-of-barsten regels, u hoeft niet gelovig te zijn om bij ons iets te vinden waarbij u zich thuis voelt.

En we hebben geen soort toverplan, dat u gegarandeerd van de drank afhelpt.

Je hoort mensen wel eens zeggen: “Je moet naar een soort van die groepen”. En: “Als je bij de AA bent, heb je geen avond meer vrij”. Groepen zijn er alleen maar als ze dat zelf willen. En wie drinkt, is nooit vrij.

Er zijn talloze AA-groepen in Nederland. Sommige bestaan al heel lang, u kunt ze vinden door hier te klikken.